Waarom het zo belangrijk is het goede voorbeeld te geven

People will never forget how you made them feelWat herinner jij je nog van de middelbare school? Wie was jouw favoriete leraar? Ik had er meerdere, maar mijn leraar Nederlands stak er bovenuit. Niet eens vanwege zijn lessen, maar omdat hij me eens in zijn gammele eend naar huis heeft gebracht. Ik had op school mijn pols gebroken, kon geen uur naar huis fietsen en mijn moeder had geen auto om me op te halen. Dat hij dat voor me deed vond ik heel bijzonder.

Ik had natuurlijk ook leraren waar ik niet zo goed mee kon. Mijn leraar scheikunde zei eens: ‘Ik snap niet dat jij dat niet snapt’. Je kunt je vast indenken hoe ik me toen voelde. Ik weet me verder vrijwel niets meer te herinneren van wat hij ons heeft proberen te leren. Scheikunde was ook (of misschien wel daar door?) niet echt mijn vak. Die ene zin zal ik echter nooit vergeten..

Als trainer denk ik er vaak over na, maar voor alle mensen die mensen iets willen leren is het volgens mij belangrijk je te realiseren dat je een voorbeeldfunctie hebt. Als je dat goed gedaan hebt denken mensen later aan je terug, en vragen zich af wat jij gedaan of gezegd zou hebben in zo’n geval. Het vraagt wel wat van je. Een trainer moet niet alleen tijdens het rollenspel het goede voorbeeld geven, maar gedurende de hele les. Een jobcoach kan zeggen dat je een linkedinprofiel moet maken en je netwerk moet inzetten. Maar hoe ziet hun eigen profiel er uit? En zetten zij hun netwerk optimaal in voor hun klanten? Je kunt mensen stimuleren om vrijwilligerswerk te gaan doen, maar doe je het zelf eigenlijk?

be-the-change-you-want-to-see-in-the-worldKun je van cliënten vragen dat ze open en eerlijk tegen je zijn als jij ze niet vertelt wat je allemaal al in hun dossier hebt gelezen? Zo makkelijk is het allemaal niet. Maar laten we er regelmatig eens bij stil staan. Vraag je cliënten maar om feedback. Die geef jij immers ook aan hen.

Ik moest zo lachen toen ik gister op mijn vingers werd getikt! De cursisten van de jobcoachopleiding moesten met een groepje een korte presentatie doen. Gedurende de hele opleiding hamer ik er bij ze op dat ze niet te veel voor hun cliënten moeten invullen. Mensen leren immers meer als ze er zelf actief over moeten nadenken. De nabespreking van de presentatie duurde me blijkbaar iets te lang, want ik stuurde met mijn suggestieve vraag behoorlijk naar een eindconclusie. ‘He dat wilde ik net zeggen’ was de reactie, ‘Je vult het voor mij in’! Ze had groot gelijk!🙂

Kun jij als professional in het sociale domein elke maand een artikel met tips en inspiratie gebruiken om je cliënten zo goed mogelijk te begeleiden? Klik dan rechtsboven aan de startpagina op ‘Meld je hier aan!’. Je krijgt dan ook mijn 4 beste tips over hoe je zonder strijd mensen kunt helpen stappen te zetten in hun leven.

Wil je 4x per jaar mijn nieuwsbrief met informatie over mijn trainingen ontvangen? Dat kan ook!

2 redenen waarom rust je meer resultaat oplevert

work smarter not harderVind je dit geen goed voornemen, zo na de vakantie? Misschien dacht je al ‘waar blijven Anke’s inspirerende blog-artikelen?’😉 Nou, ik had me een beetje verkeken op de hoeveelheid werk die ik aangenomen had. En als er iets dodelijk is voor inspiratie, dan is het een megavolle inbox, ellenlange to-do-lijsten en een veel te vol hoofd. Ideeën genoeg, daar lag het niet aan, maar ik nam niet de rust en de ruimte om er echt iets mee te gaan doen. Komt het je bekend voor?

Tijdens de IVB opleiding (jobcoaching volgens Individuele Vraaggerichte Benadering) hamer ik er bij cursisten op hoe belangrijk het is om echt contact te hebben met je client. Echt de tijd en rust te nemen om ‘in te tunen’ op de ander. Dit straal je dan ook uit door non verbaal ruimte gevenje relaxte, geïnteresseerde houding en zo geef je de ander het vertrouwen en de ruimte om rustig zijn verhaal te doen en regie te nemen. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Bij elke workshop of les aan welzijns- of reintegratieprofessionals over gesprekstechnieken moet ik meerdere, te hard werkende, cursisten van het puntje van hun stoel terugduwen naar de rugleuning.

Ik probeer natuurlijk altijd het goede voorbeeld te geven, maar ging dit voorjaar ook zelf weer eens de mist in. Ik dacht een zieke cursist snel een mailtje te sturen om iets te regelen, maar vergat even echt te vragen hoe het met haar was. Ik kreeg een teleurgestelde reactie. Poeh, hoe moeilijk is het om dan het vertrouwen en contact weer helemaal te herstellen!

Dus:

  1. no-thanks-were-too-busy (1)Rust en ruimte in je hoofd zorgen er voor dat je creatiever (en innovatiever) kunt zijn.
  2. Rust en ruimte in je hoofd maken dat je beter kunt ‘in tunen’ op je client waardoor je een betere vertrouwensband hebt, wat de vaart in elk traject ten goede komt.

Herken je dit? Ga je ook proberen het na je vakantie anders aan te pakken? Ik lees heel graag jouw ervaringen en plannen in een reactie op dit bericht.

Vind jij als professional kwaliteit leveren belangrijk? Klik dan rechtsboven aan de startpagina op ‘Meld je hier aan!’ en krijg elke maand nieuwe tips en inspiratie in je mailbox. Je krijgt dan ook het e-book over motivatie.

Wil je 4x per jaar mijn nieuwsbrief met informatie over mijn trainingen ontvangen? Meld je dan hier aan. Natuurlijk zijn je gegevens veilig bij mij en kun je je voor beide makkelijk afmelden.

Waarom ik soms best op E.T. lijk (en jij waarschijnlijk ook)

twee wereldenIk zit in de wachtruimte bij een gemeente/ sociale werkvoorziening in oost Groningen. Ik kom training geven aan de werkcoaches. Drie mannen komen binnen. Oude, wat viezige spijkerbroeken aan, oude jas of trui, een petje op, een oorbel in. Ze zien er alle drie niet echt gezond uit en zijn in geen tijden bij een (goede) kapper geweest. Ze komen om te gaan werken in Duitsland. Ze gaan bij mij aan tafel zitten. Ze praten dialect. Tegen mij zeggen ze niks. De ‘kovvie’ wordt bij gebrek aan roerstaafjes geroerd met een pen. Ze schuiven elkaar vacatures toe en lachen daar wat om. ‘Harm is ook thoes’ (zit thuis zonder werk). Na een paar minuten lopen ze naar buiten. ‘we kinn er nog wel ain in brand stek’n’ (ze hebben nog tijd voor een sjekkie).

ETHet gebeurt mij niet vaak. Meestal maak ik makkelijk contact en heb ik zo een praatje. Maar bij hen voelde ik me alsof ik van een andere wereld kom. Ik heb dat ook wel eens als ik in de metro naar Gein zit en de enige blanke kaaskop ben (Hollandser er uit zien dan ik kan bijna niet) of in Amsterdam nieuw-west op bepaalde plekken. Het voelt een beetje ongemakkelijk. Anders zijn..

Vanuit die ongemakkelijkheid kun je snel gaan oordelen. ‘Wat een Tokkies’ of ‘Wat een achterbuurt’ is snel gedacht. ‘Ik blijf maar een beetje uit de buurt’ is al snel de volgende gedachte. Andersom denken zij vast ook van alles van mij. En wellicht denken ze ook weer dat ik vanalles over hun denk. En dus hebben we geen contact. En dat terwijl ik ook uit Groningen kom, geamuseerd naar hun dialect luister en nieuwsgierig ben naar hun verhaal en de wereld waarin zij leven. Het lukt me niet iets te verzinnen om te zeggen. Om een brug te slaan tussen die twee werelden.

De andere wereldWaarom vertel ik dit? Omdat ik het zonde vind. We beseffen het soms niet, die verschillende werelden. Hebben er weinig kennis over. Oordelen snel, zijn snel bang voor elkaar. Terwijl als ik wel iets had weten te zeggen, we wellicht aan de praat geraakt waren. Dan hadden we van elkaar gedacht ‘die viel best mee’. En als we elkaar hadden leren kennen hadden we misschien wel iets voor elkaar kunnen doen..

Hoe goed je je ook in andere mensen en culturen verdiept, het blijft soms lastig. Daarom ben ik ook zo voor het werken met ervaringsdeskundigen. Hen lukt het vaak wel die brug te slaan. Wil je meer weten over ervaringsdeskundigheid in armoede en ggz? Kijk dan bij Anke Fokkens Trainingen en IGPB of neem contact met me op.

Vind jij als professional kwaliteit leveren belangrijk? Klik dan rechtsboven aan de startpagina op ‘Meld je hier aan!’ en krijg elke maand nieuwe tips en inspiratie in je mailbox. Je krijgt dan ook het e-book over motivatie.

Wil je 4x per jaar mijn nieuwsbrief met informatie over mijn trainingen ontvangen? Meld je dan hier aan. Natuurlijk zijn je gegevens veilig bij mij en kun je je voor beide makkelijk afmelden.

Er groeit vaak van alles, zonder dat je het door hebt..

RegenIk fiets in de regen naar huis na een leuke, intensieve les van mijn nieuwe training ‘Van klacht naar kracht’. Ik trek mijn capuchon nog wat verder over mijn gezicht en bedenk dat dat ook is wat je als begeleider soms doet. Je client beschermen voor invloeden van buitenaf. Een veilige plek creëren. Soms is dat hard nodig. Niet iedereen kan het alleen.

Best een lastige taak heb je. Aan de ene kant beschermen, aan de andere kant klaarstomen om uiteindelijk toch zelfstandig de buitenwereld te trotseren. Dat lijkt tegenstrijdig. De training ‘Van klacht naar kracht’ gaat bijvoorbeeld aan de ene kant over hoe je op een goede manier grenzen aangeeft, aan de andere kant over motiverende gespreksvoering.

Zaadje (1)Ineens plopt in mijn hoofd de vergelijking met een zaadje op (een half uur fietsen doet rare dingen met mijn brein ;-)). Je wilt graag dat je client gaat groeien. Soms is de voedingsbodem niet zo goed en heeft hij (of zij) genetisch, of van huis uit niet genoeg meegekregen. Het zaadje en plantje ontwikkelt zich minder (of anders). Te veel regen, hagel en wind kunnen het groeien ook moeilijk maken. We willen het plantje haast wel de grond uit schreeuwen. Maar daar gaat het echt niet harder van groeien. Ook trekken helpt niet..

kas (1)Een veilige haven creëren (soms moet je daarvoor grenzen stellen) helpt om het plantje zelf rustig te laten groeien tot het sterk genoeg is om alleen te overleven. Ondertussen met liefde en beleid water geven en bemesten. En als hij wil kun je hem misschien laten ontdekken dat achter al die donderwolken de zon ook altijd schijnt.

Soms denk je dat je inspanningen niks opleveren. Maar het ene plantje groeit nu eenmaal harder dan het andere. En kijk eens wat er onder de grond allemaal moet groeien voor het plantje boven komt.. Je weet nooit wat daar allemaal gebeurt!

Heb jij een voorbeeld van een cliënt waarbij je het bijna wilde opgeven maar die toch ineens begon te groeien? Het lijkt me inspirerend om die verhalen in een reactie op dit blog met elkaar te delen.

Vind jij als professional kwaliteit leveren belangrijk? Klik dan rechtsboven aan de startpagina op ‘Meld je hier aan!’ en krijg elke maand nieuwe tips en inspiratie in je mailbox. Je krijgt dan ook het e-book over motivatie.

Wil je 4x per jaar mijn nieuwsbrief met informatie over mijn trainingen ontvangen? Meld je dan hier aan. Natuurlijk zijn je gegevens veilig bij mij en kun je je voor beide makkelijk afmelden.

Een goed voornemen, het kan werken!

fruitIk heb een goed voornemen. Ik twijfelde of ik dit blog nu wel zou schrijven. Is het niet te afgezaagd om in januari over goede voornemens te beginnen? Maar goed, ik blog vooral om mijn gedachtenspinsels met jullie te delen en dit houdt me bezig. Daarnaast gaat het natuurlijk over gedragsverandering. En daar kun je als professional in het sociale domein nooit genoeg over weten. Toch?

Mijn voornemen? Ik ga een nieuwe gewoonte kweken. Elke dag 1 stuk fruit eten. Is dat alles? Ja echt🙂 En het gaat me lukken. Weet je waarom?

  • Het is een kleine stap. Elke dag 1 stuk fruit. Moet te doen zijn toch? Ik heb geen hekel aan fruit, ik at het alleen bijna niet. Ik weet wel dat het voedingscentrum zegt dat je elke dag 2 stuks fruit moet eten, maar elke dag 1 ipv geen vind ik al heel wat.
  • Ik wil het echt zelf (ben voor de jaarwisseling al begonnen) en ik heb goede redenen. Goed voor de gezondheid, energie en ik hoop dat ik dan slechte dingen (waar je dik van wordt) eerder laat staan. Ik kan ook zeggen nooit meer chips en chocola te gaan eten maar dat wil ik helemaal niet en gaat dus noooooit een haalbaar voornemen worden.
  • Dit is het enige goede voornemen wat ik heb. Of nou ja, het enige waar ik nu echt voor ga😉 1 ding tegelijk, zodat ik me hier op kan focussen.
  • Het is super concreet. 1 stuk fruit per dag. Ik kan het afstrepen als het binnen is. Heel suf, maar dat geeft echt een goed gevoel.
  • Het is niet echt een straf, werken aan dit doel. Ik kan het leuk maken. Smoothie met rijpe banaan en cacaopoeder is net een chocolademilkshake en toch gezond! En ik mag mezelf best belonen als ik het volhoud. Waarom niet?
  • Wat ook werkt is om het op te schrijven en om het uit te spreken naar anderen. Dan kun je jezelf of kunnen zij je er weer even aan herinneren. Bij deze! Trouwens wel slim om alleen een voornemen uit te spreken dat je ook echt wilt en kunt halen ;-) Zie hier waar we de burgermeester van Amsterdam aan kunnen gaan houden.

Wat verder belangrijk is om je te realiseren bij het aanleren van nieuwe gewoontes is dat het even duurt voordat iets echt een nieuwe gewoonte is geworden. Er wordt gezegd minimaal 21 dagen en gemiddeld 66 dagen als je er elke dag mee bezig bent. Het hangt er natuurlijk vanaf hoe groot de stap naar de nieuwe gewoonte voor jou is. Dus niet meer boos of teleurgesteld zijn als je klant na 3 keer op tijd komen zich toch weer een keer verslapen heeft!🙂

Elke-stap-naar-je-doel-is-er-een

Als laatste moet je niet beginnen met jezelf uitzonderingen toe te staan. Maar als het een keer mislukt is, is dat dus niet zo gek, en kun je gewoon opnieuw beginnen.

Hoe ga jij jouw klant helpen met zijn goede voornemens? En heb je ze zelf? Laat je het weten in een reactie?

Vind jij als professional kwaliteit leveren belangrijk? Klik dan rechtsboven aan de startpagina op ‘Meld je hier aan!’ en krijg elke maand nieuwe tips en inspiratie in je mailbox. Je krijgt dan ook het e-book over motivatie.

Wil je 4x per jaar mijn nieuwsbrief met informatie over mijn trainingen ontvangen? Meld je dan hier aan. Natuurlijk zijn je gegevens veilig bij mij en kun je je voor beide makkelijk afmelden.

De redder en de regie

De redder en de regieEr was eens een hulpverlener. Zo’n hulpverlener met een heel goed en groot hart. Hij heette Rinus Redder. Rinus was een held. Al zijn cliënten waren weg van hem. Rinus was namelijk erg goed in problemen oplossen. Je kon het zo gek niet bedenken of Rinus regelde het wel voor je. Rinus was altijd blij als hij kon helpen. Zijn collega’s waren trouwens ook erg blij met hem. Als zij iets niet wisten of iets niet hadden gedaan hielp Rinus ze altijd uit de brand. Razende Rinus Redder deed zijn naam echt eer aan!

Maar op een dag waait er een nieuwe wind door het bedrijf waar Rinus werkt. Ineens heeft iedereen het over ‘eigen kracht’, ‘de client centraal’ en de client moet meer de ‘regie hebben’. Rinus staat altijd wel open voor vernieuwing en ook hier kan hij wel achter staan. Hij gunt zijn cliënten immers alles, dus ook dat ze zelfstandig worden en uiteindelijk zonder hem kunnen…. Toch..?

6ddc710213eb25be989a21d39ccd9445.jpg

De ‘Drama-driehoek’

Ben jij stiekem ook zo’n Rinus Redder? Ik wel. Mijn eerste impuls is altijd om te helpen. Om het even voor te doen, advies te geven of zelfs over te nemen. Soms is dat goed. Als er acuut gevaar dreigt bijvoorbeeld. Maar als je wilt dat iemand leert zelf zijn stappen te zetten en keuzes te maken, is die hardnekkige impuls er een die je moet leren beheersen. Want immers, zo lang jij het overneemt krijgt je client niet de kans het zelf te bedenken, te proberen, en dus te leren.

Moeten we dan harder en strenger zijn, zoals ‘de aanklager’? ‘Je moet nu toch echt…!’ Wat voor effect heeft dat op jou? Bij mij veroorzaak je daarmee alleen maar weerstand. Immers: ‘Dat maak ik zelf wel uit!’

Wat dan? Achterover hangen en niks doen? Je cliënten aan hun lot over laten? Ook dat is natuurlijk niet de oplossing. Rinus Redder mag van mij echt wel wat meer Rinus Relaxt worden. Maar als cliënten het helemaal zelf konden, zonder hulp, dan hadden ze dat natuurlijk allang gedaan.

De manier is volgens mij om te proberen echt een gelijkwaardig team te worden. Zodat je client jou vertrouwt, zich kwetsbaar op durft te stellen, durft te dromen en uit durft te proberen. Maar ook zodat jij durft te vertrouwen op de kracht en (ontwikkel) mogelijkheden van je client en dat het ook eens mis mag gaan. Stel vragen, leer elkaar kennen en ga samen op ontdekkingsreis (als een echte Rinus Reiziger ;-)).

Wanneer vind jij het lastig je client meer regie te geven? Laat je het weten in een reactie? Dan denk ik met je mee (en ik zal proberen niet ‘te redden’ ;-)). Wil je meer weten over technieken/ methodes die je kunnen helpen? Klik dan hier

Vind jij als professional kwaliteit leveren belangrijk? Klik dan rechtsboven aan de startpagina op ‘Meld je hier aan!’ en krijg elke maand nieuwe tips en inspiratie in je mailbox. Je krijgt dan ook het e-book over motivatie.

Wil je 4x per jaar mijn nieuwsbrief met informatie over mijn trainingen ontvangen? Meld je dan hier aan. Natuurlijk zijn je gegevens veilig bij mij en kun je je voor beide makkelijk afmelden.

Waarom ik voor meer lege hoofden ben

leeg-hoofdLege hoofden. Ik ben voor! Gekke uitspraak? Ik zal je uitleggen wat ik bedoel.

De laatste tijd zie je veel negatieve reacties op vluchtelingen voorbij komen in het nieuws en op sociale media. Je zou kunnen zeggen dat dat reacties van ‘leeghoofden’ zijn, maar dat is volgens mij te kort door de bocht.

Ik denk dat de hoofden van deze mensen juist heel erg vol zitten. Vol met zorgen, met angst, met (voor)oordelen wellicht. Misschien niet terecht, maar wel logisch.

Er zijn namelijk verschillende wetenschappelijke onderzoeken die aantonen hoe snel wij oordelen. Soms al binnen 2 seconden. Dan heeft iemand nog niets gezegd.. We oordelen vanuit ons eigen perspectief. Dat wil zeggen dat ons eigen verleden, onze opvoeding, ervaringen en onze huidige situatie bepalen hoe we kijken. Ik heb bijvoorbeeld geleerd dat iedereen goed is tot hij het tegendeel heeft bewezen. Er zijn echter ook genoeg mensen die het tegenovergestelde leren..

Ook in de hulpverlening zijn we ontzettend snel met etiketten plakken. Of je het nu wil of niet. De etiketten kunnen positief of negatief zijn. Vaak zullen ze voor een groot deel kloppen. Je hebt immers jouw kennis en ervaring waarop je de etiketten baseert. Maar etiketten werken net als oogkleppen. Zie je de rest nog wel? En is je klant het wel eens met jouw etiket? Zijn jullie nog wel een team?

In gesprek gaan met een leeg hoofd is daarom een van de belangrijkste vaardigheden die je leert in de jobcoachopleiding volgens de Individuele Vraaggerichte Benadering (IVB). Wees je bewust van je eigen (voor)oordelen en etiketten. Ze mogen er zijn, maar zet ze tijdens het gesprek bewust aan de kant. Dan heb je echt ruimte voor de ander en kun je echt luisteren. De ander krijgt de kans te zijn wie hij is. Dan kun je later altijd nog kijken of dat strookt met jouw etiketten. Maar wellicht heb je die dan helemaal niet meer nodig!

Zo kan het ook:

Vind jij als professional kwaliteit leveren belangrijk? Klik dan rechtsboven aan de startpagina op ‘Meld je hier aan!’ en krijg elke maand nieuwe tips en inspiratie in je mailbox. Je krijgt dan ook het e-book over motivatie.

Wil je 4x per jaar mijn nieuwsbrief met informatie over mijn trainingen ontvangen? Meld je dan hier aan. Natuurlijk zijn je gegevens veilig bij mij en kun je je voor beide makkelijk afmelden.