Overpeinzen. Tot je een ons weegt?

‘Je woont al meer dan 30 jaar in Nederland. Je kinderen zijn hier opgegroeid. Je hebt altijd gewerkt. In een winkel van een familielid, in de haven, in een fabriek. Zwaar werk waardoor je lichaam wat versleten is geraakt. Je bent inmiddels begin 50. Een paar jaar geleden werd je werkloos. Het lukt je niet meer om aan werk te komen. Vroeger liep je ergens naar binnen en had je zo werk. Tegenwoordig willen ze allemaal papieren.. In de krant staan ook al bijna geen vacatures meer. Je bent echt geen luie allochtoon ofzo hoor! Je wilt echt graag weer aan het werk..’

overpeinzen

Herken je deze situatie? Hij komt uit een van mijn trainingen. In een eerder blog Gedragsverandering. Hoe krijg je het voor elkaar? schreef ik over de 6 fases bij gedragsverandering. 

De persoon uit dit voorbeeld zit in fase 2. Overpeinzing. De fase van het twijfelen. Het op zich wel willen, maar niet weten hoe. Het niet weten of het wel haalbaar is. Er nog niet echt in geloven. Nadenken over de risico’s..

Wat is er nodig in deze fase?

  • Contact, vertrouwen, veiligheid. Mensen moeten zich kwetsbaar op durven stellen. Hun negatieve situatie, hun angsten onder ogen durven zien en durven bespreken. Het is eng om te vertellen dat je na 30 jaar in Nederland eigenlijk nog steeds je post niet goed kunt lezen en dat je kinderen over de computer heersen maar dat jij amper weet hoe die werkt. Het is eng om toe te geven dat je eigenlijk te veel drinkt, of amper je huis niet meer uit komt.
  • Begrip en confrontatie. Het is logisch dat je, om je eigenwaarde enigszins te behouden, de schuld geeft aan de Nederlandse maatschappij. Dat je geen werk hebt komt door je lichamelijke klachten, of je nare verleden. Het helpt echter niet om zo te denken. En het is ook niet altijd waar. Hoe jij er mee omgaat bepaalt ook voor een groot deel je situatie.
  • Een zelf gekozen doel. Als je niet weet waar je het voor doet, waarom zou je dan veranderen? Het kan helpen om de huidige situatie te laten schetsen en de gewenste toekomst. Je kunt van beide situaties voor en nadelen laten afstrepen.
  • Geloof dat het haalbaar is. Positieve voorbeelden (liefst die in een vergelijkbare situatie zitten) helpen. Het kan. Wees wel altijd realistisch over beperkingen van de kandidaten en de maatschappij.
  • Zelfvertrouwen. Een stap uit je comfort-zone is eng. Benadrukken van eigen kwaliteiten en mogelijkheden (STAR) kan helpen.
  • Eigen tempo. Te veel pushen helpt niet. Dan krijg je sociaal gewenste antwoorden en uitval in de latere fases van gedragsverandering. Of je krijgt weerstand waarmee mensen ook niet verder komen. Herhaaldelijk mensen uitnodigen om over zaken te praten, na te denken, zaken uit te proberen helpt wel. Laat mensen zelf hun keuzes maken.

Pfff… nooit geweten dat een werkgever tegenwoordig zijn vacatures niet meer meteen in de krant zet, maar dat hij eerst zijn netwerk af gaat en dan een advertentie op internet zet.. Staan er op internet meer vacatures dan in de krant? Misschien moet ik me toch eens wat meer in die computer gaan verdiepen…

Wat is jouw manier om mensen te helpen die goede beslissing toch te nemen? Ik ben op zoek naar mooie voorbeelden. Die ene zin die werkte, etc. Zet het in een reactie op dit blog en inspireer elkaar!

Vind jij als professional kwaliteit leveren belangrijk? Klik dan rechtsboven aan de startpagina op ‘Meld je hier aan!’ en krijg elke maand nieuwe tips en inspiratie in je mailbox. Je krijgt dan ook het e-book over motivatie.

Wil je 4x per jaar mijn nieuwsbrief met informatie over mijn trainingen ontvangen? Meld je dan hier aan. Natuurlijk zijn je gegevens veilig bij mij en kun je je voor beide makkelijk afmelden.

Het nut van dromen

Het nut van dromenVorige week stap 1, nu stap 2 in de 6 stappen die nodig zijn om mensen tot leren te krijgen. In mijn blog Motiveren om te leren noem ik 6 stappen die kunnen helpen om er voor te zorgen dat cursisten zich wel aanmelden voor die geweldige training. Dat ze gemotiveerd beginnen en niet op het laatste moment afhaken.

Stap 2: Om te willen veranderen is een verlangen nodig naar iets anders.

Dromen dus. Ik ben niet de enige die het er regelmatig over heeft. Dit zijn reacties die ik vaak van consulenten en leidinggevenden krijg: Leuk die dromen, maar het moet natuurlijk wel realistisch blijven’. ‘Tja, maar het leven is nu eenmaal niet altijd leuk. Daar moeten ze ook aan wennen’. ‘En dan moeten wij ze straks weer teleurstellen..’ ‘Daar komt toch niks van terecht. Kan het niet wat efficiënter?’

Ik kan het me voorstellen. Als je keihard werkt, de druk hoog is, je een bepaald aanbod aan werkplekken/ cursusplekken hebt, dan krijg je vanzelf bovenstaande gedachtes.

Maar als je af wilt van het geduw, getrek en geleur met mensen en je wilt dat ze zelf meer Het nut van dromenregie nemen, initiatieven nemen en stappen zetten hebben ze wel een droom nodig.

Want als je niet weet waar je heen wilt, hoe moet je daar dan komen? Of te wel, hoe moet je dan bedenken wat de eerste stap is? En wanneer loop jij harder? Als anderen je zeggen wat te doen of als je het zelf bedacht hebt?

Hoe kun je dit gebruiken om mensen te stimuleren om te leren?

1. Begin met vragen stellen en luisteren. Oordeel niet. Later kunnen jullie die dromen samen wel opdelen in praktische stappen. Dan kun je samen ook bekijken wat op dit moment (zeg nooit nooit) realistisch is en wat niet (en waarom). Laat de klant zelf zoveel mogelijk de stappen benoemen en vooral zelf de eerste stap kiezen. (De klant zoveel mogelijk zelf laten doen is moeilijk maar wel het meest efficiënt).

2. Weerstand betekent dat je te weinig vragen hebt gesteld. Iedereen wil wel iets. Het is de kunst om samen uit te vinden wat. Als je te snel met oplossingen en ideeën komt krijg je weerstand.

3. Vragen die je kunt stellen: ‘Hoe zie je je leven over 2 jaar?’, ‘Als er een wonder zou gebeuren en al je wensen kwamen uit, hoe zou je leven er dan uit zien?’, ‘Als je een miljoen zou winnen, wat zou je daar mee doen?’, ‘Als je later in het bejaardenhuis op je leven terug kijkt, waar wil je dan trots op zijn?’, ‘Wie is je grote voorbeeld en waarom?’, ‘Wat wilde je vroeger als kind worden?’ etc. etc. Als mensen het heel lastig vinden om te bedenken wat ze willen is het soms makkelijker te bespreken wat ze niet meer willen. Van daar is de stap naar wat ze wel willen makkelijk gemaakt.

4. Als je iemand over een training vertelt (of je schrijft iets op), heb het dan niet in eerste instantie over wat je allemaal gaat doen in de training (dat kan weerstand opwekken) maar over het eindresultaat. Dat kun je straks na die training!

Zie ook mijn andere blogs over dit onderwerp. Een miljoen winnen, en dan? Wat zijn jouw wensen en motieven? en Ben jij al onderweg naar de sterren?

Heb je aanvullingen op mijn lijstje? Ik hoor het graag! (net als al je andere reacties, overdenkingen etc.)

Vind jij als professional kwaliteit leveren belangrijk? Klik dan rechtsboven aan de startpagina op ‘Meld je hier aan!’ en krijg elke maand nieuwe tips en inspiratie in je mailbox. Je krijgt dan ook het e-book over motivatie.

Wil je 4x per jaar mijn nieuwsbrief met informatie over mijn trainingen ontvangen? Meld je dan hier aan. Natuurlijk zijn je gegevens veilig bij mij en kun je je voor beide makkelijk afmelden.

Niet klagen maar vragen!

Niet klagen maar vragenZo na de feest- en vakantiedagen moet ik eerlijk zeggen dat het me nog wat moeite kost om weer in de werkmodus te komen. Heb jij daar ook last van? Ik heb nog niet veel afspraken buiten de deur. Maar bij het opschonen van mijn mailbox, het opruimen van een plank met ‘werk’boeken en het aanpassen van een training begon de inspiratie gelukkig aardig te borrelen. Vol goede moed is er weer een (veel te lange) lijst met goede voornemens en doelen voor de komende periode ontstaan.

Als ik terug kijk naar vorig jaar heb ik zo’n 80% van mijn voornemens gerealiseerd. Daar ben ik best trots op, al zeg ik het zelf. De truc voor mij was om het lijstje achterin mijn agenda te plakken. Als je er maar vaak genoeg naar kijkt kun je het niet ‘vergeten’. Dit jaar ga ik het proberen met een App (wunderlist) op mijn iphone.

Een van mijn voornemens voor vorig jaar was het schuren en schilderen van een aantal kozijnen in huis. Een paar weken geleden werd ik door mijn lijstje aan dat voornemen herinnerd. Bah, een rotklusje en zeker omdat mijn vriend er die dagen ook niet zou zijn. Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en iets gedaan wat ik niet gauw doe. Ik vroeg om hulp. En…, fijn! Mijn ouders zijn een dag wezen helpen, en nog voor het eind van het jaar zaten mijn kozijnen weer prachtig in de lak!

Het bevestigde voor mij de kracht van het vragen. Ik had ook vol zelfmedelijden smoezen kunnen bedenken.. Dan was er niks van gekomen.

Dat is wat veel mensen (ook re-integratieklanten) vaak doen. Waar klagen ze (we) over? Wat kun je daar zelf aan doen? Waar heb je hulp bij nodig? Wie zou je daarvoor kunnen vragen?

In mijn trainingen leg ik het vaak alsvolgt uit aan cursisten: ‘We hebben geen raampje in ons hoofd. Niemand kan aan de buitenkant zien wat we denken, wat we graag zouden willen, wat we nodig hebben. Als je geholpen wilt worden zul je daar duidelijk en op een vriendelijke manier over moeten communiceren. En dat moet je zelf doen.’

Niet klagen maar vragen dus! (een van mijn goede voornemens voor komend jaar)

Waar klaag jij over? En wat is de onderliggende vraag die je beter zou kunnen stellen?

Vind jij als professional kwaliteit leveren belangrijk? Klik dan rechtsboven aan de startpagina op ‘Meld je hier aan!’ en krijg elke maand nieuwe tips en inspiratie in je mailbox. Je krijgt dan ook het e-book over motivatie.

Wil je 4x per jaar mijn nieuwsbrief met informatie over mijn trainingen ontvangen? Meld je dan hier aan. Natuurlijk zijn je gegevens veilig bij mij en kun je je voor beide makkelijk afmelden.