De kracht van de roze bril

Het is half 5. Ik ben bij een opvanglocatie voor ex-dakloze volwassenen. De les Motiverende Gespreksvoering voor begeleiders zit er bijna op. We bespreken net het huiswerk als er een alarm loeihard afgaat. Ik schrik me rot. Twee cursisten spurten meteen de ruimte uit. Omdat we door de dunne muren van de tijdelijke cabines waarin de opvang gevestigd is geroep horen over een mes, rent ook de rest van de cursisten de ruimte uit om hun collega’s te gaan helpen. Over lef en teamgeest gesproken. Ik blijf achter met de nieuwe medewerker die vandaag voor het eerst is en nog dacht dat ze per ongeluk op een knopje van de portofoon had gedrukt. Er blijkt inderdaad een bewoner door een andere bewoner met een mes te zijn bedreigd. Binnen no time is de politie gebeld en is de situatie onder controle.

Poeh, ik heb er bewondering voor hoor, als je zo snel en adequaat kunt reageren in zulke situaties. Deze bewoners zijn vaak onder invloed en/ of in de war en kunnen onvoorspelbaar reageren. Je zou er ook bang, afwerend en moedeloos van kunnen worden. En natuurlijk hebben deze begeleiders daar ook wel eens last van. Maar, als ik vraag of ze geloven dat iedereen wel wil veranderen omdat iedereen diep van binnen wel een beter leven wil voor zichzelf, zeggen ze volmondig ‘ja’. En als ik vraag of ze geloven dat iedereen kan veranderen, is het antwoord ook ‘ja’. De een sneller en makkelijker dan de ander, maar toch ‘ja’. Ik ben blij. Als zij nog steeds een roze bril op kunnen zetten en ondanks al het soms lastige gedrag in deze mensen blijven geloven, dan is er hoop op groei en ontwikkeling.

Ik ruim ondertussen mijn spullen op. Een meneer komt binnen lopen. ‘O, ik wist niet dat jullie bezig waren, ik wil niet storen’. Ik stel hem gerust dat we klaar zijn en dat hij natuurlijk binnen mag komen. Hij heeft wat eten bij zich. ‘Ik houd van vers eten’ terwijl hij suiker over zijn watermeloen strooit (ik kan het niet helpen dat ik meteen bedenk dat mensen die verslaafd zijn aan heroïne vaak grote behoefte hebben aan suiker). Verder heeft hij een zakje sla en een fles slasaus bij zich. ‘Eet smakelijk’. ‘Ik ben vandaag bij de zorgboerderij geweest’. Ik reageer belangstellend. Hij vertelt dat het vandaag zijn 4e dag was daar. Het is een zorgboerderij gespecialiseerd in schapen. ‘Wat leuk, en wat moet je daar dan allemaal doen?’ Hij vertelt dat hij vandaag iets moois heeft meegemaakt. Het was eigenlijk niet de bedoeling, maar hij heeft vandaag een lammetje ter wereld gebracht. Hij is zichtbaar geroerd. Hij vertelt het verhaal wel drie keer. ‘Gister stond ik daar nog te janken om een dood lam. Vandaag help ik bij een geboorte!’ Ik luister en leef mee. Het raakt mij.

Wat mooi, dat deze man, met een heftig leven achter de rug, hier een dak boven zijn hoofd heeft gekregen en de begeleiding om aan dagbesteding te beginnen. Wat mooi dat zo’n zorgboerderij deze mensen een kans biedt. En wat mooi dat deze man nog zo geroerd kan raken. ‘Ik heb heel wat om over na te denken!’ Ook hij ziet de wereld vanavond door een roze bril.

Kun jij als professional in het sociale domein elke maand een artikel met tips en inspiratie gebruiken om je cliënten zo goed mogelijk te begeleiden? Klik dan rechtsboven aan de startpagina op ‘Meld je hier aan!’. Je krijgt dan ook mijn 4 beste tips over hoe je zonder strijd mensen kunt helpen stappen te zetten in hun leven.

Wil je 4x per jaar mijn nieuwsbrief met informatie over mijn trainingen ontvangen? Dat kan ook!

Advertenties

Wat te doen bij beren op de weg?

Beren op de wegLaatst vroeg ik aan het begin van een training over motivatie aan een groep cursisten wie van hen wel wat weerstand voelde voor deze training. Een paar handen gingen schuchter omhoog. Ik vertelde hen dat dat heel logisch was omdat ze gestuurd waren door hun leidinggevende. Ze hadden niet zelf voor de training gekozen. Daarnaast wisten ze nog niet goed wat de training hen precies zou gaan opleveren. Logisch dat nog niet iedereen er dolenthousiast bij zat. Vervolgens vroeg ik: ‘wie van jullie stak net niet zijn vinger op omdat hij het lullig voor mij vond, maar voelde eigenlijk ook wel weerstand?’ Lachend gingen er nog een paar.. De training kon beginnen.

Toen ik dit aan een aantal andere trainers vertelde vonden ze het een gewaagde actie. Vragen naar weerstand. Roep je het dan niet juist op? Weerstand is het laatste wat begeleiders van gedragsverandering willen. Het is lastig. Het kost tijd. Het is negatief.

Als fase 3 (beslissing) in de fases van gedragsverandering bereikt is, zijn begeleiders vaak enorm opgelucht. Het harde werken wordt beloond. De client heeft gezegd dat hij het gaat doen! Maar.. dat is makkelijker gezegd dan gedaan.

Op het moment dat je daadwerkelijk met je nieuwe gedrag gaat beginnen komen die beren op de weg alsnog uit de bosjes gewandeld. Pas dan kom je er achter dat je toch echt geen fatsoenlijke sportkleren meer hebt en dat je je zo niet in de sportschool kunt vertonen. Pas dan komt je client er achter dat hij voor dat leuke werk wel vroeg moet opstaan en dat dat niet zo goed gaat met zijn medicatie. Pas dan kom je er achter dat je client wel graag naar die activiteit wil, maar het eigenlijk ook doodeng vindt.

Wat te doen? Ga met je client niet te snel over op actie, maar durf voor af te vragen naar de mogelijke weerstand: ‘Als je dit straks gaat doen, wat zou er dan mis kunnen gaan? Wat zijn de dingen waar je tegen op ziet? Wat is de reden dat je het nog niet eerder gedaan hebt? Wat ging er de vorige keer eigenlijk precies mis?’ Door er naar te vragen maak je het bespreekbaar. Dat lucht op en alleen daardoor wordt de stap vaak al makkelijker voor je client. Het geeft je ook  belangrijke informatie zodat je samen aan de slag kunt om de stappen makkelijker en passender te maken. Hierdoor heb je meer kans dat jullie enthousiasme niet voor niets is geweest.

Vind jij als professional kwaliteit leveren belangrijk? Klik dan rechtsboven aan de startpagina op ‘Meld je hier aan!’ en krijg elke maand nieuwe tips en inspiratie in je mailbox. Je krijgt dan ook het e-book over motivatie.

Wil je 4x per jaar mijn nieuwsbrief met informatie over mijn trainingen ontvangen? Meld je dan hier aan. Natuurlijk zijn je gegevens veilig bij mij en kun je je voor beide makkelijk afmelden.

Geloof jij dat je kunt veranderen?

Geloof jij dat je kunt veranderen?In deze blog bespreek ik stap 4 in de 6 stappen die nodig zijn om mensen tot leren te krijgen. In Motiveren om te leren noem ik dè stappen die twijfelende of ongemotiveerde mensen kunnen helpen toch aan een training te beginnen.

Stap 4: Cursisten moeten het vertrouwen hebben dat het wat uit maakt.

Je kunt wel een sollicitatietraining gaan volgen, maar als je denkt dat het toch geen zin heeft omdat je te oud bent of werkgevers toch geen mensen met een beperking aannemen, hoe gemotiveerd ben je dan? En die assertiviteitstraining.. Ik ben al mijn hele leven zo, wat kan zo’n training nu voor verschil maken.. O ja, de vorige keer heeft het ook niet geholpen..

1. De cirkel van invloed en betrokkenheid (Covey) kan cursisten helpen in te zien aan welke zaken ze niets kunnen doen (het regenachtige weer, ziekte, crisis) en wat ze wel zelf kunnen doen om hun situatie te verbeteren (paraplu meenemen, goed voor je lichaam zorgen, je eigen portemonnee op orde hebben). Zorg wel dat je ze de voorbeelden zelf laat invullen. Dat is veel krachtiger dan dat jij het voorzegt.

2. Inspirerende voorbeelden. Succesverhalen werken altijd! Zorg dat je verhalen hebt van mensen waar ze zich mee kunnen vereenzelvigen, organisaties die ze kennen etc. Als zij het kunnen, waarom ik dan niet?

3. Feiten. Aan het eind van dit traject heeft gemiddeld 50% een betaalde baan gevonden. 80% van de cursisten geeft na de training aan zich zelfverzekerder te voelen dan voor de training. De kans is dus best groot dat het voor mij ook succesvol zal zijn..

4. Resultaten uit het verleden. Zijn geen garanties voor de toekomst. Maar als je in het verleden moeilijke dingen hebt overwonnen kun je het dus wel! Waarom zou het je dan niet nog een keer lukken?

5. Kwaliteiten van de trainer. Soms hebben cursisten er gewoon geen vertrouwen in dat de trainer goed genoeg is om hen te kunnen helpen. Zorg daarom dat je weet wat voor opleiding en ervaring de trainer heeft. Ook hier is het mooi als je een aantal successen kunt noemen die de trainer bereikt heeft.

Weet jij nog meer zaken die een cursist het vertrouwen kan geven dat een training zinvol is? Laat het alsjeblieft weten in een reactie op dit blog!

Wil je trainingen waarbij je de garantie hebt dat de cursisten na de training ander gedrag kunnen vertonen dan daarvoor? Klik dan hier.

Vind jij als professional kwaliteit leveren belangrijk? Klik dan rechtsboven aan de startpagina op ‘Meld je hier aan!’ en krijg elke maand nieuwe tips en inspiratie in je mailbox. Je krijgt dan ook het e-book over motivatie.

Wil je 4x per jaar mijn nieuwsbrief met informatie over mijn trainingen ontvangen? Meld je dan hier aan. Natuurlijk zijn je gegevens veilig bij mij en kun je je voor beide makkelijk afmelden.

Zonder pijn kom je nooit verder

motiveren om te lerenIn mijn vorige blog ‘Motiveren om te leren’ schreef ik dat het voor re-integratiemedewerkers soms lastig is om hun klanten deel te laten nemen aan een training die belangrijk voor ze kan zijn. Ook is het voor opleidingscoördinatoren soms een heel karwei om groepen vol te krijgen terwijl er in eerste instantie wel veel animo leek. In Motiveren om te leren schreef ik hoe dit kan en 6 stappen die nodig zijn om mensen wel tot leren te krijgen. Ik heb beloofd elk van de 6 stappen verder uit te werken in nieuwe blogs.

Vandaag stap 1:

Mensen moeten pijn of ook wel urgentie voelen om gemotiveerd te zijn.

Als je niet het idee hebt dat je iets verkeerd doet heb je geen reden om te veranderen (en dus te leren).

Als je bank lekker zit en je vindt hem mooi, waarom zou je dan een nieuwe kopen? Maar als je bank doorgezakt is, hij is wat vaal geworden (pijn) en de meubelzaak bij jou in de buurt heeft nu opruiming (urgentie) is de kans een stuk groter dat er straks een nieuwe bank in je kamer staat te pronken.

Toch hebben veel mensen jarenlang een vale doorgezakte bank in hun kamer staan. Ze zijn zo aan die bank gewend, ze zien het niet meer. Ze hebben iemand met een frisse blik nodig die ze er op wijst (of buren met een nieuw interieur).

Wat betekent dit voor het stimuleren van mensen tot deelnemen aan trainingen?

1. Mensen hebben eerlijke feedback nodig. Veel re-integratiemedewerkers en leidinggevenden vinden het lastig kritiek te geven. Je wilt mensen immers niet kwetsen.. Toch help je mensen niet verder als je ze niet (op een goede manier) met de neus op de feiten drukt. Er zijn genoeg mensen die op bepaalde punten niet naar vermogen functioneren, confronteer jij ze er mee?

2. Veel mensen denken en zeggen dat ze iets goed kunnen. Maar laat ze het maar eens voordoen. Laat ze maar eens vastlopen (bijvoorbeeld in een rollenspel). Dat doet pijn.. Maar als je dan een cursus bij de hand hebt waarmee aan het probleem gewerkt kan worden help je ze meteen weer op weg. Iedereen wil pijn voorkomen en zal gemotiveerd zijn om er er iets aan te doen.

3. Je kunt pijn ook creëren door vragen te stellen die daar op gericht zijn. ‘Wat vind je precies vervelend aan je huidige situatie? Wat kun je daardoor allemaal niet? Wie hebben daar allemaal last van? Wat kan er gebeuren als je zo door gaat? Wat vind je van jezelf als je zo doet?’ Het lijkt naar om te doen, maar wrijf het er maar in.. Mensen moeten zich vaak eerst realiseren hoezeer ze zichzelf te kort doen als ze niet veranderen.

4. ‘Dat kan altijd nog.., dat ga ik nog wel een keer doen..’ Nee, het moet nu! Dit is de ultieme kans! Want, het is nu goedkoper, het is maar 1 x per jaar, als je deze training nu doet dan kun je daarna.. Bedenk je eigen Werelddealweken, Hamsterdagen of andere redenen om nu te beslissen, de drempel over te stappen en tot actie over te gaan.

5. In de taal van een promotietekst voor een training kun je ook met dit principe rekening houden. Let maar eens op:

– ‘Volgende week start de nieuwe assertiviteitstraining. Je leert beter voor jezelf opkomen en nee zeggen. Je kunt je aanmelden bij je leidinggevende.’

of

– ‘Heb jij dat ook wel eens? Je wilt tegen je leidinggevende zeggen dat je iets niet kunt of wilt maar je durft het niet.. Of je wilt je familielid zeggen wat je zo vervelend aan hem vindt maar je wilt ook geen ruzie.. (pijn) Dat komt goed uit! Volgende week kun je daar iets aan doen. Meld je nu bij je leidinggevende aan voor de cursus assertiviteit!’ (urgentie)

Wil je trainingen waarbij je de garantie hebt dat de cursisten na de training ander gedrag kunnen vertonen dan daarvoor? Klik dan hier.

Vind jij als professional kwaliteit leveren belangrijk? Klik dan rechtsboven aan de startpagina op ‘Meld je hier aan!’ en krijg elke maand nieuwe tips en inspiratie in je mailbox. Je krijgt dan ook het e-book over motivatie.

Wil je 4x per jaar mijn nieuwsbrief met informatie over mijn trainingen ontvangen? Meld je dan hier aan. Natuurlijk zijn je gegevens veilig bij mij en kun je je voor beide makkelijk afmelden.

Motiveren om te leren.

Ken je dat? Heb je het er bij je organisatie eindelijk door dat je die zinvolle cursus mag inkopen, krijg je de groep niet vol! Terwijl je zeker weet dat genoeg mensen in de organisatie die cursus goed kunnen gebruiken. Of je had afgesproken met je klant dat hij die opleiding zou gaan doen. Hij leek echt gemotiveerd. Op het laatste moment haakt hij toch af.. Hij heeft een plausibele reden, maar toch..

Hoe kan dat? En vooral, hoe kun je het voorkomen? Halfvolle groepen kosten geld, tijd, frustratie en het werkt ook niet goed voor de motivatie van overige cursisten.

Het afgelopen jaar heb ik mij verdiept in verschillende methodes die te maken hebben met gedragsverandering. Wat maakt dat mensen wel of niet bereid zijn om hun gedrag te veranderen en hoe houden ze dit ook vol? In deze blog geef ik jullie een samenvatting met de 6 belangrijkste punten. In de komende blogs zal ik die 6 punten verder uitwerken met ladingen aan praktische tips. Ik zal de tips toespitsen op het motiveren van mensen om te leren en naar cursussen te gaan (daar heb ik natuurlijk zelf ook het meeste baat bij :-)). Maar veel van deze tips kun je bij alle vormen van gedragsverandering toepassen. 

1. Mensen moeten pijn of ook wel urgentie voelen om gemotiveerd te zijn. Waarom zou je gedrag veranderen of iets nieuws gaan leren als je nergens last van hebt? Als jij denkt dat alles prima gaat, dan laat je het toch lekker zo? Dit betekent dus dat mensen in ieder geval duidelijke feedback moeten krijgen als hun gedrag niet zo ok is..

2. Om te willen veranderen is een verlangen nodig naar iets anders. Wat wil je wel? Er is niets motiverender dan een prachtig einddoel dat je heel graag wil behalen. Hoe concreter je het einddoel voor je ziet, hoe beter het werkt.

3. Om ander gedrag aan te leren heb je kennis en begrip nodig. Je moet weten wat gezonde voeding is om te kunnen afvallen. Je moet leren hoe je op een goede manier feedback kunt geven als je beter moet leren communiceren op je werk.

4. Veel mensen beginnen er niet aan omdat ze niet het vertrouwen hebben dat het wat uit maakt. Je krijgt dan de uitspraken: ‘Sollicitatietraining? De maatschappij zit toch niet op mij te wachten’ of ‘Een cursus, is dat niet veel te moeilijk voor mij?’

5. Ook het juiste moment is van belang. Voor de een is twee trainingen achter elkaar veel te veel, de ander zit dan net in de goede flow en kan het beste meteen doorpakken. Soms loop je iemand enorm te pushen en is hij niet vooruit te branden, een half jaar later kan hij dan ineens zelf graag willen. Hij moest aan het idee wennen, ziet anderen ook gaan oid, het moment is daar!

6. Als iemand zo ver is is steun heel belangrijk. Van alle kanten. De leidinggevende, de collega’s, de familie, eventuele begeleiding en natuurlijk de consulenten. Iemand gaat een stap doen uit zijn comfortzone. Dat is moeilijk en eng. Zonder steun is het heel makkelijk om bij de kleinste tegenslag weer snel naar die veilige comfortzone terug te hollen.

Wil je trainingen waarbij je de garantie hebt dat de cursisten na de training ander gedrag kunnen vertonen dan daarvoor? Klik dan hier.

Vind jij als professional kwaliteit leveren belangrijk? Klik dan rechtsboven aan de startpagina op ‘Meld je hier aan!’ en krijg elke maand nieuwe tips en inspiratie in je mailbox. Je krijgt dan ook het e-book over motivatie.

Wil je 4x per jaar mijn nieuwsbrief met informatie over mijn trainingen ontvangen? Meld je dan hier aan. Natuurlijk zijn je gegevens veilig bij mij en kun je je voor beide makkelijk afmelden.

Veranderen of jezelf blijven?

veranderen of jezelf blijven?Vandaag hoorde ik het weer een manager zeggen: ‘onze medewerkers moeten leren veranderen‘. Ik hoor het steeds vaker, en ik hoor het mezelf ook steeds vaker zeggen. Misschien komt het doordat ik ouder word, maar ik heb het idee dat de wereld steeds sneller veranderd.

De ontwikkeling in de technologie is bijvoorbeeld tegenwoordig bijna niet meer bij te benen (alhoewel, voor mijn nichtje en neefje van 1,5 is filmpjes kijken op een ipad doodnormaal). Door het internet en social media kunnen we alle informatie per direct beschikbaar hebben en er snel naar handelen. En: hoeveel mensen werken er nog hun hele leven bij het zelfde bedrijf? Vroeger was dat heel normaal, nu begin je vaak met een half jaar contract en verander je veel vaker van baan.

Niet iedereen loopt voorop bij veranderingen. Ik vond een mobiele telefoon in het begin ook onzin, echt waar ;-). Veranderingen kunnen eng en spannend zijn en weerstand opleveren. Managers proberen hun bedrijf optimaal te laten functioneren in deze veranderende wereld. Voor hen zijn medewerkers die moeite hebben met veranderen lastig. Logisch, ze gaan niet zo makkelijk mee met de vragen die de veranderende wereld aan het bedrijf stelt.

Als argument tegen veranderen hoor ik in mijn trainingen vaak: ‘ik wil juist mezelf blijven’ of ‘mijn kracht is authenticiteit’. Maar, wat is dat dan? Jezelf blijven? Ben jij nog dezelfde persoon als 10 jaar geleden? Ikke niet. Gelukkig maar! Ik heb dingen geleerd, mij ontwikkeld. Ik kan de meeste veranderingen niet tegen houden. En ondanks dat ik nu ook een iphone heb, heb ik nog steeds het gevoel dat ik mezelf ben. Voor mij heeft dat te maken met dat ik mijn eigen keuzes heb kunnen maken. Dat is denk ik ook waar de weerstand van de meeste mensen tegen veranderen in zit. Dat ze bang zijn dat ze niet meer hun eigen beslissingen kunnen nemen. Ze weten niet wat ze te wachten staat en of ze dat wel willen. Ze kunnen het niet overzien en dat maakt onzeker.

Dus, als je mensen wilt helpen met omgaan met veranderen moet je volgens mij:

1. Mensen empoweren zodat ze weten wie ze zijn, wat ze belangrijk vinden, wat ze kunnen en willen.

2. Mensen in hun eigen taal uitleg geven over de (reden van de) veranderingen en alles wat daar voor hen bij komt kijken. Voor sommigen zal dat de wet en regelgeving zijn, of hoe een iphone werkt, voor anderen is dat welke bus ze moeten nemen of waar ze gaan lunchen.

3. Ze laten zien welke positieve effecten en kansen de veranderingen kunnen opleveren. Als je weet wat het je gaat opleveren heb je die stap uit je comfortzone er eerder voor over.

Ik probeer dit altijd toe te passen in mijn trainingen. Ik ben benieuwd wat jullie helpt om om te gaan met veranderingen. En hoe je je klanten helpt hier mee om te gaan. Ik vind het leuk als je je ervaringen hier onder met mij wil delen.

Vind jij als professional kwaliteit leveren belangrijk? Klik dan rechtsboven aan de startpagina op ‘Meld je hier aan!’ en krijg elke maand nieuwe tips en inspiratie in je mailbox. Je krijgt dan ook het e-book over motivatie.

Wil je 4x per jaar mijn nieuwsbrief met informatie over mijn trainingen ontvangen? Meld je dan hier aan. Natuurlijk zijn je gegevens veilig bij mij en kun je je voor beide makkelijk afmelden.

Creëren kun je leren

Creëren kun je lerenHet is al weer een tijdje geleden dat ik een blog heb geschreven. Ik had het een beetje druk, te veel andere dingen aan mijn hoofd, het kwam er niet van. Je kent dat misschien wel..

Laatst keek ik naar een filmpje waar iemand me op had gewezen via Twitter. Het is een filmpje van een 84 jarige meneer, Paul de Blot, die een heel wijs betoog hield over veranderen. Ik zal het verhaal niet helemaal herhalen (het duurt even), maar als je het leuk vindt kun je het zelf bekijken op Paul de Blot over veranderingen.

Een van de dingen die ik er uit haalde is dat je om jong te blijven, om mee te kunnen blijven doen in deze snelle veranderende maatschappij, jezelf moet blijven vernieuwen. Oude dingen achter je moet kunnen laten en je open moet stellen voor nieuwe dingen.

Ik heb dit weekend weer een hoop oude spullen op Marktplaats gezet om ruimte te maken in ons huis. Daarmee meteen ook weer een beetje meer ruimte in mijn hoofd gekregen. Ruimte voor nieuwe dingen.

Veranderen en creëren kun je leren. Daar ben ik van overtuigd. Volgens mij heb je daarvoor 3 dingen nodig (maar als jullie aanvullingen hebben, dan hoor ik het graag!):

1. Tijd, ruimte, rust. Als je te veel aan je hoofd hebt, als je alleen maar aan het rennen en racen bent en alleen toe komt aan de waan van de dag is er geen ruimte voor nieuwe ideeën.

2. Oplettende zintuigen. Ik heb het er al eerder over gehad. Als je goed om je heen kijkt, echt naar mensen luistert en je durft te verwonderen, dingen af durft te vragen, dan wordt je vanzelf creatief.

3. Een inspiratiebron. Volgens mij moet je altijd iets hebben wat je zo aanspreekt dat het je opvalt en je er verder over na gaat denken. Dat kan een mooi schilderij zijn, een boek, een mooi landschap, een inspirerend filmpje of een mooie steen..

Onderstaand verhaal over postbode Cheval heb ik gebruikt als inspiratiebron in een workshop over dromen en doen die ik gaf op de Amsterdamse Participatiemarkt. Het bracht mooie wensen en dromen bij mensen naar boven en veel goede voornemens om deze een beetje meer werkelijkheid te maken.

In het dorp Hauterives (Drome, Frankrijk) woonde rond 1875 ene Joseph Ferdinand Cheval en hij was postbode. Sommige dorpsbewoners beschouwden hem als gek, maar stiekem was er toch ook altijd een soort van bewondering.

De postbode Cheval moest zijn ronde van 32 kilometer te voet doen en tijdens deze rondes had hij zijn dromen en ideeën. In zijn gedachten bouwde hij zijn “Ideale Paleis”.

Op één van zijn rondes stootte hij zijn voet aan een steen. Hij was helemaal onder de indruk van de vorm van de steen, die hij mee naar huis nam. De volgende dag vond hij nog twee van de zelfde soort stenen. Zijn uitsprak was: ”als de natuur wil beeldhouwen zal ik het metselwerk en de architectuur verzorgen.” Hiermee nam de uitvoering van zijn droompaleis een begin. Tijdens zijn rondes zocht hij naar stenen die hij dan op zijn rug mee sjouwde, op bepaalde plaatsen verzamelde en later met een kruiwagen ging halen.

Als hij begint te bouwen is postbode Cheval 43 jaar oud, als hij 60 jaar oud is gaat hij met pensioen. Zijn bouwwerk is klaar in 1912 (zie afbeelding bovenaan dit artikel). Hij heeft er dan 33 jaar aan gewerkt. Zijn grootste wens is dan om onder zijn paleis begraven te worden. Dit mag echter niet van de staat. In 1914, hij is dan 78 jaar oud, begint hij daarom op het kerkhof van Hauterives aan de bouw van zijn eigen graftombe. In 1922 is deze klaar en in 1924 komt postbode Cheval op 88 jarige leeftijd te overlijden. Hij wordt begraven in zijn zelfgebouwde graftombe. ”Het graf van de eindeloze Stilte en de Rust.”

Hebben jullie ook mooie voorbeelden van inspirerende verhalen of andere inspiratiebronnen? Laat ze achter in een reactie op deze blog om ze te delen met anderen.

Vind jij als professional kwaliteit leveren belangrijk? Klik dan rechtsboven aan de startpagina op ‘Meld je hier aan!’ en krijg elke maand nieuwe tips en inspiratie in je mailbox. Je krijgt dan ook het e-book over motivatie.

Wil je 4x per jaar mijn nieuwsbrief met informatie over mijn trainingen ontvangen? Meld je dan hier aan. Natuurlijk zijn je gegevens veilig bij mij en kun je je voor beide makkelijk afmelden.