De kracht van de roze bril

Het is half 5. Ik ben bij een opvanglocatie voor ex-dakloze volwassenen. De les Motiverende Gespreksvoering voor begeleiders zit er bijna op. We bespreken net het huiswerk als er een alarm loeihard afgaat. Ik schrik me rot. Twee cursisten spurten meteen de ruimte uit. Omdat we door de dunne muren van de tijdelijke cabines waarin de opvang gevestigd is geroep horen over een mes, rent ook de rest van de cursisten de ruimte uit om hun collega’s te gaan helpen. Over lef en teamgeest gesproken. Ik blijf achter met de nieuwe medewerker die vandaag voor het eerst is en nog dacht dat ze per ongeluk op een knopje van de portofoon had gedrukt. Er blijkt inderdaad een bewoner door een andere bewoner met een mes te zijn bedreigd. Binnen no time is de politie gebeld en is de situatie onder controle.

Poeh, ik heb er bewondering voor hoor, als je zo snel en adequaat kunt reageren in zulke situaties. Deze bewoners zijn vaak onder invloed en/ of in de war en kunnen onvoorspelbaar reageren. Je zou er ook bang, afwerend en moedeloos van kunnen worden. En natuurlijk hebben deze begeleiders daar ook wel eens last van. Maar, als ik vraag of ze geloven dat iedereen wel wil veranderen omdat iedereen diep van binnen wel een beter leven wil voor zichzelf, zeggen ze volmondig ‘ja’. En als ik vraag of ze geloven dat iedereen kan veranderen, is het antwoord ook ‘ja’. De een sneller en makkelijker dan de ander, maar toch ‘ja’. Ik ben blij. Als zij nog steeds een roze bril op kunnen zetten en ondanks al het soms lastige gedrag in deze mensen blijven geloven, dan is er hoop op groei en ontwikkeling.

Ik ruim ondertussen mijn spullen op. Een meneer komt binnen lopen. ‘O, ik wist niet dat jullie bezig waren, ik wil niet storen’. Ik stel hem gerust dat we klaar zijn en dat hij natuurlijk binnen mag komen. Hij heeft wat eten bij zich. ‘Ik houd van vers eten’ terwijl hij suiker over zijn watermeloen strooit (ik kan het niet helpen dat ik meteen bedenk dat mensen die verslaafd zijn aan heroïne vaak grote behoefte hebben aan suiker). Verder heeft hij een zakje sla en een fles slasaus bij zich. ‘Eet smakelijk’. ‘Ik ben vandaag bij de zorgboerderij geweest’. Ik reageer belangstellend. Hij vertelt dat het vandaag zijn 4e dag was daar. Het is een zorgboerderij gespecialiseerd in schapen. ‘Wat leuk, en wat moet je daar dan allemaal doen?’ Hij vertelt dat hij vandaag iets moois heeft meegemaakt. Het was eigenlijk niet de bedoeling, maar hij heeft vandaag een lammetje ter wereld gebracht. Hij is zichtbaar geroerd. Hij vertelt het verhaal wel drie keer. ‘Gister stond ik daar nog te janken om een dood lam. Vandaag help ik bij een geboorte!’ Ik luister en leef mee. Het raakt mij.

Wat mooi, dat deze man, met een heftig leven achter de rug, hier een dak boven zijn hoofd heeft gekregen en de begeleiding om aan dagbesteding te beginnen. Wat mooi dat zo’n zorgboerderij deze mensen een kans biedt. En wat mooi dat deze man nog zo geroerd kan raken. ‘Ik heb heel wat om over na te denken!’ Ook hij ziet de wereld vanavond door een roze bril.

Kun jij als professional in het sociale domein elke maand een artikel met tips en inspiratie gebruiken om je cliënten zo goed mogelijk te begeleiden? Klik dan rechtsboven aan de startpagina op ‘Meld je hier aan!’. Je krijgt dan ook mijn 4 beste tips over hoe je zonder strijd mensen kunt helpen stappen te zetten in hun leven.

Wil je 4x per jaar mijn nieuwsbrief met informatie over mijn trainingen ontvangen? Dat kan ook!

Advertenties

Overpeinzen. Tot je een ons weegt?

‘Je woont al meer dan 30 jaar in Nederland. Je kinderen zijn hier opgegroeid. Je hebt altijd gewerkt. In een winkel van een familielid, in de haven, in een fabriek. Zwaar werk waardoor je lichaam wat versleten is geraakt. Je bent inmiddels begin 50. Een paar jaar geleden werd je werkloos. Het lukt je niet meer om aan werk te komen. Vroeger liep je ergens naar binnen en had je zo werk. Tegenwoordig willen ze allemaal papieren.. In de krant staan ook al bijna geen vacatures meer. Je bent echt geen luie allochtoon ofzo hoor! Je wilt echt graag weer aan het werk..’

overpeinzen

Herken je deze situatie? Hij komt uit een van mijn trainingen. In een eerder blog Gedragsverandering. Hoe krijg je het voor elkaar? schreef ik over de 6 fases bij gedragsverandering. 

De persoon uit dit voorbeeld zit in fase 2. Overpeinzing. De fase van het twijfelen. Het op zich wel willen, maar niet weten hoe. Het niet weten of het wel haalbaar is. Er nog niet echt in geloven. Nadenken over de risico’s..

Wat is er nodig in deze fase?

  • Contact, vertrouwen, veiligheid. Mensen moeten zich kwetsbaar op durven stellen. Hun negatieve situatie, hun angsten onder ogen durven zien en durven bespreken. Het is eng om te vertellen dat je na 30 jaar in Nederland eigenlijk nog steeds je post niet goed kunt lezen en dat je kinderen over de computer heersen maar dat jij amper weet hoe die werkt. Het is eng om toe te geven dat je eigenlijk te veel drinkt, of amper je huis niet meer uit komt.
  • Begrip en confrontatie. Het is logisch dat je, om je eigenwaarde enigszins te behouden, de schuld geeft aan de Nederlandse maatschappij. Dat je geen werk hebt komt door je lichamelijke klachten, of je nare verleden. Het helpt echter niet om zo te denken. En het is ook niet altijd waar. Hoe jij er mee omgaat bepaalt ook voor een groot deel je situatie.
  • Een zelf gekozen doel. Als je niet weet waar je het voor doet, waarom zou je dan veranderen? Het kan helpen om de huidige situatie te laten schetsen en de gewenste toekomst. Je kunt van beide situaties voor en nadelen laten afstrepen.
  • Geloof dat het haalbaar is. Positieve voorbeelden (liefst die in een vergelijkbare situatie zitten) helpen. Het kan. Wees wel altijd realistisch over beperkingen van de kandidaten en de maatschappij.
  • Zelfvertrouwen. Een stap uit je comfort-zone is eng. Benadrukken van eigen kwaliteiten en mogelijkheden (STAR) kan helpen.
  • Eigen tempo. Te veel pushen helpt niet. Dan krijg je sociaal gewenste antwoorden en uitval in de latere fases van gedragsverandering. Of je krijgt weerstand waarmee mensen ook niet verder komen. Herhaaldelijk mensen uitnodigen om over zaken te praten, na te denken, zaken uit te proberen helpt wel. Laat mensen zelf hun keuzes maken.

Pfff… nooit geweten dat een werkgever tegenwoordig zijn vacatures niet meer meteen in de krant zet, maar dat hij eerst zijn netwerk af gaat en dan een advertentie op internet zet.. Staan er op internet meer vacatures dan in de krant? Misschien moet ik me toch eens wat meer in die computer gaan verdiepen…

Wat is jouw manier om mensen te helpen die goede beslissing toch te nemen? Ik ben op zoek naar mooie voorbeelden. Die ene zin die werkte, etc. Zet het in een reactie op dit blog en inspireer elkaar!

Vind jij als professional kwaliteit leveren belangrijk? Klik dan rechtsboven aan de startpagina op ‘Meld je hier aan!’ en krijg elke maand nieuwe tips en inspiratie in je mailbox. Je krijgt dan ook het e-book over motivatie.

Wil je 4x per jaar mijn nieuwsbrief met informatie over mijn trainingen ontvangen? Meld je dan hier aan. Natuurlijk zijn je gegevens veilig bij mij en kun je je voor beide makkelijk afmelden.

Geloof jij dat je kunt veranderen?

Geloof jij dat je kunt veranderen?In deze blog bespreek ik stap 4 in de 6 stappen die nodig zijn om mensen tot leren te krijgen. In Motiveren om te leren noem ik dè stappen die twijfelende of ongemotiveerde mensen kunnen helpen toch aan een training te beginnen.

Stap 4: Cursisten moeten het vertrouwen hebben dat het wat uit maakt.

Je kunt wel een sollicitatietraining gaan volgen, maar als je denkt dat het toch geen zin heeft omdat je te oud bent of werkgevers toch geen mensen met een beperking aannemen, hoe gemotiveerd ben je dan? En die assertiviteitstraining.. Ik ben al mijn hele leven zo, wat kan zo’n training nu voor verschil maken.. O ja, de vorige keer heeft het ook niet geholpen..

1. De cirkel van invloed en betrokkenheid (Covey) kan cursisten helpen in te zien aan welke zaken ze niets kunnen doen (het regenachtige weer, ziekte, crisis) en wat ze wel zelf kunnen doen om hun situatie te verbeteren (paraplu meenemen, goed voor je lichaam zorgen, je eigen portemonnee op orde hebben). Zorg wel dat je ze de voorbeelden zelf laat invullen. Dat is veel krachtiger dan dat jij het voorzegt.

2. Inspirerende voorbeelden. Succesverhalen werken altijd! Zorg dat je verhalen hebt van mensen waar ze zich mee kunnen vereenzelvigen, organisaties die ze kennen etc. Als zij het kunnen, waarom ik dan niet?

3. Feiten. Aan het eind van dit traject heeft gemiddeld 50% een betaalde baan gevonden. 80% van de cursisten geeft na de training aan zich zelfverzekerder te voelen dan voor de training. De kans is dus best groot dat het voor mij ook succesvol zal zijn..

4. Resultaten uit het verleden. Zijn geen garanties voor de toekomst. Maar als je in het verleden moeilijke dingen hebt overwonnen kun je het dus wel! Waarom zou het je dan niet nog een keer lukken?

5. Kwaliteiten van de trainer. Soms hebben cursisten er gewoon geen vertrouwen in dat de trainer goed genoeg is om hen te kunnen helpen. Zorg daarom dat je weet wat voor opleiding en ervaring de trainer heeft. Ook hier is het mooi als je een aantal successen kunt noemen die de trainer bereikt heeft.

Weet jij nog meer zaken die een cursist het vertrouwen kan geven dat een training zinvol is? Laat het alsjeblieft weten in een reactie op dit blog!

Wil je trainingen waarbij je de garantie hebt dat de cursisten na de training ander gedrag kunnen vertonen dan daarvoor? Klik dan hier.

Vind jij als professional kwaliteit leveren belangrijk? Klik dan rechtsboven aan de startpagina op ‘Meld je hier aan!’ en krijg elke maand nieuwe tips en inspiratie in je mailbox. Je krijgt dan ook het e-book over motivatie.

Wil je 4x per jaar mijn nieuwsbrief met informatie over mijn trainingen ontvangen? Meld je dan hier aan. Natuurlijk zijn je gegevens veilig bij mij en kun je je voor beide makkelijk afmelden.